• redactie rechtdoen.nl

Hans de Borst | Recht verdienen als nabestaande MH17

Hans de Borst verloor zijn enige kind door de MH17-ramp. Als nabestaande zal hij 17 juli 2014 nooit meer vergeten. Tot op vandaag volgt Hans de strafzaak die nog steeds loopt, zodat er voor zijn dochter Elsemiek en alle anderen een stuk recht gesproken wordt. Vrede over zijn dochter zal hij niet krijgen, maar een internationale uitspraak geeft rust.


Rechtdoen volgens Hans

Veel mensen zijn er ondertussen allang niet meer mee bezig, met die ramp. Maar ik zit er voor mijn gevoel nog steeds elke dag middenin. Mijn dochter vloog die dag een oorlog in zonder dat ze dat wist. Het ergste was het geopolitieke conflict eromheen, bijvoorbeeld dat de lichamen niet direct naar Nederland mochten komen. Vanaf dag één is er door landen, instanties en allerlei betrokkenen geknokt om vooral de waarheid niet boven water te krijgen. Wat ik heb gemerkt de afgelopen jaren is dat Nederland de lead nam in het internationale onderzoek. Het doet mij zo goed dat ik in een land leef waarin de waarheid wel de eerste prioriteit heeft.


Ik betwijfel of er een ander land is dat zo hard zijn best doet voor de onschuldige slachtoffers en nabestaanden. Voor mij was het heel fijn dat ik vanaf het begin goed op de hoogte ben gehouden van de plannen en prima behandeld ben. Al die jaren hebben ze in mij geïnvesteerd, wat onzichtbaar is voor de rest van de bevolking. Ik kan natuurlijk niet voor iedereen spreken, maar ik ben blij dat ik het gevoel van ‘aftercare’ mocht hebben.


‘Rechtdoen is voor mij verweven met de MH17-ramp. Er gaat rechtgesproken worden, ook in deze massamoord.’


De toekomst van het MH17-verhaal… Het gaat vast nog wel even duren tot er een uitspraak van de rechtbank is, maar daar leef ik naartoe. Deze uitspraak gaat internationaal gedragen worden. Zelfs dan zullen niet alle landen meewerken en niet alle daders gestraft worden, maar het zal rust geven. De Nederlandse rechtsstaat heeft mij gesteund om in dit wespennest recht te voelen, en zij zijn de beste om tot de slotsom te komen. De oplossing gaat komen. Ik leef door, ook al zal het nooit meer hetzelfde zijn als voor 17 juli 2014. De wereld is het er niet over eens wat rechtdoen is in deze massamoord, maar wij hebben een stuk recht verdiend.


Reactie Chris van Dam

De afgelopen jaren heb ik vanuit de Kamer bijgedragen aan de zoektocht naar waarheid en recht van de nabestaanden van MH17. Dit is een collectieve verantwoordelijkheid van alle Nederlanders in de richting van deze mensen, die van de ene op de andere dag nabestaanden werden van een grove, internationale misdaad. Zo lang ik in de Kamer zit zal ik nooit loslaten, altijd opkomen voor deze mensen. Zoals zoveel kamerleden dat de afgelopen jaren hebben gedaan. Dit had ieder van ons kunnen overkomen.